جمعیت بانوان فرهیخته

مادران و دغدغه بازگشت به کار

تبعیض شغلی یکی از دلایلی است که زنان را از رفاه اجتماعی و ورزشی محروم میکند و کارامدی رنان را کاهش می دهد.

تبعیض در میادین ورزشی و ورزشگاهها و در مجموع تبعیض در ورزش بین زنان و مردان در جامعه مشهود است و برای رفع آن باید فرهنگ سازی کرد.

البته که حق بانوان است که به ورزشگاهها بروند و تخلیه انرژی شوند اما آیا ساز و کار آن فراهم شده است؟

اما بحث ما فراتر از اینهاست.

تبعیض در ورزش صبحگاهی برای بانوان. الان شاید در برخی پارکهای مرکزی محدوده ایی را برای بانوان فراهم کرده باشند تا راحت ورزش کنند اما در بسیاری از نقاط ایران هنوز هم ورزش کردن در فضای عمومی برای بانوان غیرقابل تصور است.

از طرفی زنان به بهانه باروری، مادری و همسرداری از مشارکت موثر اجتماعی و شغلی در جامعه عقب نگه داشته می شوند. در مقدمۀ کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان آمده است: “با در نظر گرفتن سهم بزرگ زنان در تحقق رفاه خانواده و پیشرفت جامعه، که تاکنون کاملاً به رسمیت شناخته نشده است؛ اهمیت اجتماعی مادر بودن و نقش والدین در خانواده و تربیت کودکان و با آگاهی از اینکه نقش زنان در تولید مثل نباید اساسی برای تبعیض باشد، بلکه تربیت کودکان مستلزم تقسیم مسئولیت بین زن و مرد و کل جامعه است؛ با آگاهی از این که تغییر نقش سنتی مرد و زن در جامعه و خانواده برای دستیابی به برابری کامل زن و مرد ضروری است.”

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *